تغیر مسیر یافته از - احمد بن عمران
زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

ابوعبدالله اخفش احمد بن عمران الهانی





ابوعبدالله احمد بن عمران بن سلامه الهانی، ملقب به اخفش (م پیش از ۲۵۰ هـ)، نحوی، لغوی و از شاعران اهل‌بیت در قرن سوم هجری قمری بود.


۱ - معرفی اجمالی



اخفش به کسی گفته می‌شد که از چشمانی کوچک و دید کم برخوردار بود و یازده نفرند که به این لقب مشهورند و این فرد اولین آنان است.
به گفته برخی منابع، احمد از اهالی شام بوده که برای فراگیری علوم به عراق و حجاز رفت و در مکه ساکن شد و از اساتیدی چون اسماعیل ابن عُلیّه، وکیع، زید بن حباب و یزید بن‌ هارون کسب علم کرد و در علوم لغت، نحو و ادبیات به استادی رسید، از این‌رو عبدالله بن محمود سعدی مروزی، یحیی بن عمر‌ اندلسی، ابوبکر بن ابی‌عاصم و برخی دیگر نزد الهانی شاگردی کردند. ابوحاتم رازی هم در مکه از اخفش حدیث آموخته و او را صدوق توصیف می‌کند.
الهانی پس از سال‌ها تحصیل و تدریس، به مصر رفت، اسحاق بن عبدالقدوس مقدمش را گرامی داشت و او را برای تعلیم و تادیب فرزندانش به طبریه، شهری در اردن قدیم فرستاد.

۲ - شاعر اهل‌بیت



الهانی علاوه بر این علوم، در شعر نیز مهارت داشت و به اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) محبت می‌ورزید و اشعار زیادی درباره آنان سروده است از جمله این اشعار:
انّ بنی فاطمة المیمونه ••• الطیبین الاکرمین الطینه
ربیعنا فی السنة الملعونه ••• کلّهم کالروضة المهتونه

از این‌رو، علامه بحرالعلوم وی را در شمار شاعران اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) قرار داده است.

۳ - تاریخ وفات



مرگ الهانی را پیش از سال ۲۵۰ هـ آورده‌اند.

۴ - آثار



تالیف اخفش، غریب الموطا (تفسیر غریب الموطا) می‌باشد.

۵ - مطالعه بیشتر



برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۱۷] سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۸، ص۴۶۵.


۶ - پانویس


 
۱. ↑ قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۲، ص۱۶.    
۲. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۱، ص۴۰۹.    
۳. ↑ سمعانی، عبدالکریم، الانساب، ج۱، ص۱۳۳.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۹، ص۵۰.    
۵. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۱، ص۴۰۹.    
۶. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۷، ص۱۷۷.    
۷. ↑ قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۲، ص۱۶.    
۸. ↑ ابن‌حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۸، ص۳۴.    
۹. ↑ کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۲، ص۳۵.    
۱۰. ↑ زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۱، ص۱۸۹.    
۱۱. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۵، ص۹۳.    
۱۲. ↑ ابن‌ابی‌حاتم رازی، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج۱، ص۱۱۴.    
۱۳. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۱، ص۳۵۱.    
۱۴. ↑ موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۱، ص۱۹۶.    
۱۵. ↑ مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب، ج۱، ص۸۹.    
۱۶. ↑ امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۳، ص۵۴.    
۱۷. ↑ سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۸، ص۴۶۵.


۷ - منبع



پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۱۱۶، برگرفته از مقاله «احمد الهانی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.